Een boek schrijven over je eigen leven, en daar fantasie in verweven, dat is iets wat ik nooit had gedacht te kunnen doen. En om dat te gebruiken om er een sluitend en mooi verhaal van te maken… dat is nogal een opgave, dacht ik.

Het echte leven is rommelig. Het loopt niet netjes van begin naar einde. Het springt, het hapert, het laat dingen open.

Maar een verhaal vraagt iets anders. Dat wil richting. Ritme. Soms zelfs een stukje fantasie die dichter bij de waarheid ligt dan wat er echt gebeurd is.

En daar zit de uitdaging.

Niet in het bedenken van fantasie
maar in het durven vervormen van wat je kent

Zodat het klopt
zonder dat het precies waar hoeft te zijn

Misschien is dat wel het vreemdste van schrijven
dat je je eigen leven pas echt gaat begrijpen
wanneer je het een beetje durft te verzinnen
.Klik op het boek voor meer informatie.